Λαμβδα-συνάρτηση στην Python

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε μια συνάρτηση func, η οποία δέχεται ως παραμέτρους μια λίστα και ένα callback. Η συνάρτηση θα δημιουργεί μια νέα λίστα από τα στοιχεία της αρχικής λίστας. Σε κάθε ένα από τα στοιχεία θα εφαρμόζεται το callback:

pythondef func(lst, callback):
  res = []
  
  for el in lst:
    res.append(callback(el))
    
  return res

Τώρα ας δημιουργήσουμε τη συνάρτηση square, η οποία θα υψώνει τον αριθμό που της περνάμε στο τετράγωνο:

pythondef square(num):
  return num ** 2

Ας περάσουμε ως παραμέτρους στη func μια αριθμητική λίστα και τη συνάρτηση square ως callback:

pythonprint( func([1, 2, 3], square) )

Στην κονσόλα θα εμφανιστεί μια νέα λίστα, που αποτελείται από τα τετράγωνα των αριθμών:

python[1, 4, 9]

Ωστόσο, αυτός ο κώδικας μπορεί να συντομευτεί σημαντικά, χρησιμοποιώντας τη λαμβδα-συνάρτηση - μια ανώνυμη συνάρτηση, η οποία καλείται με τη λέξη-κλειδί lambda και γράφεται σε μία γραμμή. Επομένως, σε μια λαμβδα-συνάρτηση μπορούν να ξαναγραφούν μόνο συναρτήσεις των οποίων ο κώδικας καταλαμβάνει μία γραμμή.

Η σύνταξη της λαμβδα-συνάρτησης μοιάζει με αυτή:

pythonlambda παράμετρος συνάρτησης: πράξη με την παράμετρο της συνάρτησης

Ας ξαναγράψουμε τη συνάρτηση square χρησιμοποιώντας λαμβδα-συνάρτηση και ας την περάσουμε στην παράμετρο func:

pythonprint( func([1, 2, 3], lambda num: num ** 2) )

Η λαμβδα-συνάρτηση μπορεί να γραφτεί σε μια μεταβλητή:

pythonsquare = lambda num: num ** 2
print( func([1, 2, 3], square) )

pythondef func(num, clb):
  return clb(num)

def clb(num):
  return num + 1
  
print( func(2, clb) )

pythondef func(num, clb1, clb2):
  return (clb1(num), clb2(num))

def clb1(num):
  return num + 1
  
def clb2(num):
  return num - 1
  
print( func(2, clb1, clb2) )

pythondef func(num1, num2, clb):
  res = clb(num1) + num2
  return res
  
def clb(num):
  return num ** 3
  
print(func(2, 6, clb))