Инструкцијата return во Python

Да претпоставиме дека имаме функција која го прикажува на екранот квадратот на пренесениот број:

pythondef func(num):
  print(num ** 2)

Во случај да не е потребно вредноста веднаш да се прикаже на екран, таа прво може да се запише во некоја променлива:

pythonres = func(3) # во променливата res сега е 9

За ова во Python постои посебна инструкција return, која овозможува да се наведе вредноста што ја враќа функцијата. Под зборот враќа се подразбира вредноста што ќе се запише во променливата, ако на неј се додели повиканата функција.

Ајде да ја преработиме нашата функција така што таа нема да го прикажува резултатот во конзола, туку ќе ја врати вредноста во променлива:

pythondef func(num):
  return num ** 2

Сега да го запишеме резултатот од функцијата во променлива:

pythonres = func(3)

Откако податоците ќе се запишат во променлива, тие може, на пример, да се прикажат на екран:

pythonres = func(3)
print(res) # ќе испечати 9

Или прво може да се изменат овие податоци, а потоа да се прикажат на екран:

pythonres = func(3)
res = res + 1

print(res) # ќе испечати 10

Може веднаш да се извршат некои дејства со резултатот од функцијата пред да се запише во променлива:

pythonres = func(3) + 1
print(res) # ќе испечати 10

Може да се повика нашата функција неколку пати за различни броеви и да се соберат нејзините резултати:

pythonres = func(2) + func(3)
print(res) # ќе испечати 13

За да се скрати напишаниот код, може веднаш да се повика функцијата, пренесувајќи ја како параметар на print:

pythonprint(func(3))