Истироқи хотира

Раванди истироқи хотира афзоиши тадриҷии ҳаҷми хотираи оперативиро, ки барномаи оғозшуда истифода мекунад, нишон медиҳад. Одатан, натиљаи хатогиест, ки дар барнома рух додааст, бо сабаби он хотираи истифоданашуда озод намешавад.

Истироқи хотира хусусан барои барномаҳое, ки муддати дароз бе бозоғозӣ кор мекунанд, хатарнок аст. Дар ин ҳолат, пас аз муддате чунин барнома метавонад тамоми ҳаҷми дастрасии хотираи оперативиро истифора кунад, ки боиси бастани фаврии барнома ё, боз ҳам бадтар, коркарди нодурусти он мегардад.

Барои пешгирии истироқи хотира роҳҳои зерин вуҷуд доранд:

• Истифодаи ҷамъкунандаҳои хока (garbage collectors), ки хотираи истифоданашударо озод мекунанд, вале ҳамзамон қисме аз захираҳои системаро барои кори худ мегиранд, ки боиси суст кор кардан ё вай хомӯш шудани он мегардад.
• Бозоғозии барнома бо ёрии барномаи берунаӣ, ки дар натиҷаи он пас аз анҷоми кори барнома тамоми хотира боз ба система бармегардад ва истироқҳо он қадар васеъ намешаванд.
• Даст кашидан аз тақсимоти динамикии хотира, ки худ ба худ чунин хатогиҳоро бартараф мекунад, аммо вазифаҳои барномаҳоро маҳдуд мекунад.
• Истифодаи нишондиҳандаҳои соҳибдор (owning pointers) барои он, ки замони умри нишондиҳандаро ва замони умри объекте, ки он ишора мекунад, муттафиқ созад. Аммо ин роҳ барои ишораҳои даврӣ байни объектҳо мувофиқ нест.

Ҳамчунин бубинед