Истифодаи тағйирёбандаҳо

Барои истифодаи тағйирёбанда, аввал онро бояд эълон кард: калимаи калидии let пеш аз номи он навишт. Биёед, барои мисол, тағйирёбанда бо номи a-ро эълон кунем:

javascriptlet a;

Пас аз эълон кардани тағйирёбанда, ба он метавон ҳархел қиматро сабт кард (мегӯянд ба он худманӣ кардан), барои мисол, ягон рақам ё сатр.

Сабти додаҳо ба тағйирёбанда бо ёрии амали худманӣ кардан = сурат мегирад. Биёед, барои мисол, ба тағйирёбандаи a рақами 3-ро сабт кунем:

javascriptlet a = 3;

Ва ҳоло биёед мундариҷаи ин тағйирёбандаро бо ёрии функсияи alert ба экран хориҷ кунем:

javascriptlet a = 3; // тағйирёбандаро эълон мекунем ва ба он қимат медиҳем
alert(a);  // 3-ро хориҷ мекунад

Шарт нест, ки қимат ба тағйирёбанда фавран пас аз эълон сабт карда шавад. Метавон аввал тағйирёбандаро эълон кард, ва баъд ба он қиматро худманӣ кард:

javascriptlet a;    // тағйирёбандаро эълон мекунем
a = 3;    // ба он қимат медиҳем
alert(a); // қимати тағйирёбандаро ба экран хориҷ мекунем

Чунон ки мебинед, let пеш аз номи тағйирёбанда танҳо як бор навишта мешавад - вақте ки ин тағйирёбанда эълон карда мешавад. Баъд аз он, барои истифодаи тағйирёбанда, танҳо номи он тағйирёбандаро навиштан лозим аст.